Robert Duvall ka bërë diçka që shumica e aktorëve vetëm ëndërrojnë. Edhe kur nuk ishte ylli kryesor i një filmi, ai e pushtoi plotësisht ekranin dhe e bëri publikun ta kujtonte përgjithmonë.
Gjatë gjithë karrierës së tij të jashtëzakonshme, Duvall ka luajtur disa nga personazhet më të paharrueshme në historinë e Hollivudit. Qoftë duke luajtur një fqinj të vetmuar që rrallë dilte nga shtëpia e tij, një avokat të zgjuar që mbronte një familje kriminale, apo një komandant të ashpër ushtarak, ai solli të njëjtën energji të fuqishme në çdo rol të vetëm.
Ajo që e bën Duvall të veçantë është intensiteti i tij. Ai kurrë nuk e shpreh atë. Çdo personazh që luan ndihet plotësisht real dhe i papërpunuar. Edhe në role më të vogla, ai e bën publikun të përkulet përpara në vendet e tyre. Nuk mund ta largosh shikimin kur ai është në ekran.
Një nga performancat e tij më ikonike erdhi në serialin The Godfather, ku ai luajti Tom Hagen, anëtarin e adoptuar të familjes Corleone dhe këshilltarin e tyre të besuar. Duvall nuk ishte personazhi kryesor, por ai ishte absolutisht i paharrueshëm. Aftësia e tij për të treguar forcë dhe dinakëri pa qenë i zhurmshëm e bëri atë të dallohej. Publiku e donte aq shumë sa shumë njerëz ende e mendojnë si një nga pjesët më të mira të atyre filmave legjendarë.
Por Duvall vërtetoi se mund të bënte gjithçka. Ai ka luajtur burra të vetmuar dhe të thyer. Ai ka luajtur oficerë të fuqishëm ushtarakë që duken të ftohtë nga jashtë. Ai ka luajtur heronj dhe keqbërës me të njëjtën aftësi. Pavarësisht se çfarë personazhi ka marrë, ai e ka bërë atë person të ndihet si një qenie njerëzore e vërtetë me probleme të vërteta.
The New York Times e ka mbuluar gjerësisht karrierën e tij të jashtëzakonshme, duke vënë në dukje se si Duvall ndryshoi lojën për aktorët e personazheve kudo. Ai tregoi se nuk ke nevojë të jesh ylli kryesor për të qenë pjesa më e paharrueshme e një filmi. Ndonjëherë rolet dytësore janë vendi ku ndodh magjia e vërtetë.
Ajo që është e çmendur është se sa i qëndrueshëm ka qenë Duvall gjatë gjithë dekadave të tij në Hollywood. Qoftë vitet 1970, vitet 1990 apo më tej, përkushtimi i tij ndaj zanatit të tij nuk u lëkund kurrë. Ai e trajton çdo rol sikur të ishte më i rëndësishmi që do të luajë ndonjëherë.
Aktorët e rinj kanë mësuar nga shembulli i Duvall. Ata kanë parë se si ai përdor heshtjen, shprehjet delikate dhe intensitetin për të krijuar personazhe që mbeten me shikuesit shumë kohë pas titrave. Ai vërtetoi se aktrimi i shkëlqyer nuk ka të bëjë me të qenit i dukshëm apo vjedhjen e vëmendjes – ka të bëjë me të qenit i sinqertë dhe plotësisht i përkushtuar ndaj personazhit.
Sot, Robert Duvall njihet si një nga aktorët më të mëdhenj të të gjitha kohërave. Por ajo që është vërtet mbresëlënëse është se si ai e fitoi këtë titull duke qenë shpesh personi që publiku nuk priste ta donte. Ai na bëri të kujdeseshim për personazhet që mund të kishim anashkaluar. Ai tregoi se talenti i vërtetë shkëlqen pavarësisht se sa i madh apo i vogël është roli.
Trashëgimia e Duvall nuk ka të bëjë vetëm me filmat që ai bëri. Ka të bëjë me të provuarit se një aktor mund të ndryshojë një skenë, një film dhe madje edhe një zhanër, vetëm duke sjellë përkushtim të plotë dhe humanizëm të papërpunuar në punën e tij.
